Jak ocieplić ścianę od wewnątrz

Ocieplanie wewnętrzne to bardzo ważny element izolowania pomieszczeń w domu jednorodzinnym. Nie tylko wpływa na utrzymanie optymalnej temperatury wnętrz, ale ma ważne znaczenie dla energooszczędności. W ostatnich czasach od wewnątrz najczęściej ociepla się stare domy, gdyż jest to metoda tańsza od ocieplania zewnętrznego. Na etapie nowej budowy stosuje się ocieplenie w obydwu postaciach. Skupiając się jednak na tytułowym wątku, poniżej przedstawimy, jak ocieplić ścianę od wewnątrz zgodnie z najnowszą wiedzą budowlaną.

Kiedy należy wybrać ocieplanie wewnętrzne

Wewnętrzne ocieplanie wybiera się zamiast zewnętrznego również wtedy, gdy dom:

jest nadzorowany przez konserwatora,
ma wyjątkową elewację, m.in.: zabytkową, kamienną czy ceglaną,
jest częścią większej struktury – szeregu lub jest bliźniakiem, a wówczas ocieplanie zewnętrzne wymaga zgody wszystkich najemców oraz poniesienia przez nich kosztów, na co zgodę nie zawsze można uzyskać,
oraz w przypadku tożsamym, gdy najemców jednego domu jest więcej i nie wyrażają oni zgody na ocieplenie zamieszkiwanej przez siebie części.

Wewnętrzne ocieplanie ścian pozostaje wówczas jedynym rozwiązaniem.

Materiały stosowane w ocieplaniu ścian od wewnątrz

Istnieje kilka zalecanych materiałów do ocieplania wewnętrznego ścian. Ich zastosowanie powinno być zależne od ogólnej oceny stanu domu, a najważniejszym czynnikiem, od którego zależy komfort i efektywność ocieplenia, jest paroprzepuszczalność. Nie będziemy dziś jednak wnikać w technikalia budowlane, zakładamy bowiem, że nikt nie pokusi się o samodzielne ocieplanie domu i wezwie w tym celu specjalistów. W przeciwnym razie operacja ocieplania budynku byłaby bardzo ryzykowna. Wystarczy nadmienić, że nieodpowiedni dobór materiałów i nieprawidłowe obliczenia cieplno-wilgotnościowe mogą w krótkim czasie doprowadzić do pojawienia się na ścianach pleśni i grzybów.

Generalnie w ocieplaniu wewnętrznym zaleca się cztery rodzaje materiałów:

wełna mineralna – do zalet jej stosowania należy stosunkowo „sucha” praca; jej zastosowanie jest jednak czasochłonne i remont należy dokładnie zaplanować; na zakończenie pokrywa się ją płytami, najczęściej gipsowo-kartonowymi;
styropian (ew. ekstrudowany polistyren) – bardzo często stosowany ze względu na wygodę kładzenia izolacji, a ponadto nie jest wymagane układanie folii paroizolacyjnej; natomiast cały proces przypomina układanie kafelków i może być wykonany samodzielnie (styropian jest pod tym względem najbezpieczniejszy); na zakończenie styropian pokrywa się cienkim tynkiem naściennym; należy jeszcze dodać, że jest to metoda najtańsza;
beton komórkowy – daje szeroki wybór grubości bloczków, a do jego podstawowych zalet należą: lekkość, łatwość obróbki, ognioodporność, właściwości antygrzybiczne oraz brak konieczności stosowania folii paroizolacyjnej; do „wad” należy konieczność posiadania wiedzy i wprawy budowlanej przy układaniu bloczków;
maty szpachlowe i izolacyjne – również wymagające wiedzy budowlanej; są to nowoczesne materiały, a ich podstawową zaletą jest najmniejsza grubość, a tym samym niewielka zmiana przestrzeni pomieszczeń po nałożeniu na ściany.

Jak widać powyżej, mamy stosunkowo duży wybór materiałów izolacyjnych, które można wybrać w zależności od wielkości pomieszczeń i potrzeb termoizolacyjnych (zależnych m.in. od tego, czy w domu znajduje się izolacja zewnętrzna).